APH: Welcoming Morning v5 [จบ]

posted on 24 Oct 2010 08:47 by ffman

 free website stats program

สวัสดีค่า เมื่อวาน ffman ไปเที่ยว Paradise park ที่เป็นเสรีเซนเตอร์เดิมมาค่ะ โอวววว...เป็นห้างที่น่าตื่นตาตื่นใจมากเลยค่ะ มีของกินน่าสนใจเพียบเลย มีวิลล่ามาร์เก็ตแหล่งรวมของแปลกๆ ด้วย แล้วก็โชคดีมากๆๆๆๆ ที่ไปเจอชาชงสำเร็จของ Maxim ค่า!!! ตอนไปญี่ปุ่นซื้อมาแค่ 2 ซอง หลังจากนั้นกะว่าจะไปซื้อที่เกาหลีอีกแต่ก็หาไม่เจอแล้ว มันเป็นชาพรีเมี่ยมที่อร๊อยอร่อยสุดๆ ไปเลยค่ะ เมื่อวานเจอที่วิลล่าฯ!!! โอววววว!! ดีใจจนแทบจะกรี๊ดออกมา

เมื่อวานเป็นวันดีจริงๆ ค่ะ เวลาได้เจออะไรใหม่ๆ แล้วก็เจอของที่ตามหามานานเนี่ย เป็นช่วงที่มีความสุขสุดๆ ไปเลยค่ะ

หน้า credits ขอบคุณคำแปลและฝีมือแต่งภาพจากท่าน Ariz ค่ะ

(ขอความกรุณางดนำผลงานในฟาร์มไปเผยแพร่ที่เวบสาธารณะอื่นนอกจากเวบของผู้แปลเองค่ะ)

หน้า 1 มาถึงตอนจบของโดจินชิแนวสัญลักษณ์ที่คาดว่าผู้เขียนเป็นซิกมันด์ ฟรอยด์กลับชาติมาเกิน

หน้า 2 ขอให้ลงเอยสวยๆ แล้วกันนะคะหลาน

หน้า 3 ฝันเห็นตัวเองอยู่กลางทุ่ง!!

หน้า 4 ชาติที่แล้วหลานอาจเคยเป็นไอ้ทุยมาก่อนสิเนี่ย

หน้า 5 เป็นคราดที่ขยันขันแข็งมั่กๆ

หน้า 6 เป็น...เด็กเลี้ยงหมู

หน้า 7 ก็...

หน้า 8 รู้แล้วก็บอกป้าหน่อยสิคะหลาน

หน้า 9 ป้าก็มีความสุขนะคะเวลาคิดว่าพรุ่งนี้จะได้อ่านการ์ตูน Y แบบไหน

หน้า 10 โอวววว

หน้า 11 ทำหน้าเหมือนเห็นคนหล่อ

หน้า 12 นี่น่ะเอง

หน้า 13 โอ๋ๆๆๆๆ ไม่ร้องนะคะ

หน้า 14 ก็ร้องเลยค่า

หน้า 15 ไม่งั้นได้ทำข้าวต้มแทนแหงๆ

หน้า 16 นี่เป็นความขัดแย้งระหว่างความเป็นพ่อกับแอบรักลูกเหรอคะ

หน้า 17 ฝนมาแย้ว

หน้า 18 แปลว่าบาปทั้งมวลในโลกนี้จงตกลงมาอยู่กับฉันคนเดียว

หน้า 19 เพราะน้ำตามันตกลงข้างในอกไงคะ

หน้า 20 หัวใจของหลานลอยเท้งเต้งอยู่กลางทะเลน้ำตา บ้านป้าเรียกว่า "น้ำตาตกใน" เศร้าอยู่ในอก

หน้า 21 ให้น้ำตามันไหลออกมาข้างนอกมั่งสิคะ เหมือนเปิดประตูระบายน้ำไม่ให้เขื่อนแตกไง

หน้า 22 ไม่ต้องยอมแพ้หรอกค่า

หน้า 23 ความรักไม่ใช่เรื่องแพ้ชนะอยู่แล้ว

หน้า 24 แปลว่า "ล้อมรอบด้วยความว่างเปล่า" ใช่มะ

หน้า 25 สิ่งที่ครอบงำน่าจะเรียก "หิริโอตัปปะ" มากกว่าค่ะ

หน้า 26 อันนี้เอาหมวกความเป็นแม่มาใส่

หน้า 27 แต่พอคุณแม่แสดงความเป็นห่วง ลูกดันปฏิเสธซะนี่ อีก็เลยหลอนคิดว่า USA ไม่ใช่คนเดิม

หน้า 28 ก๊ากๆๆๆๆ ไม่ใช่เพราะอาหารหรอกค่ะ เป็นเพราะเกลียดไม่ได้เลยร้องไห้ตะหาก

หน้า 29 ทำหน้าเหมือนไม่อยากโดนเกลียดไงคะ

หน้า 30 เรียกว่าเกลียดอาหารแต่รักคนทำ เกลียดที่เป็นลูกเพราะรักคนเป็นแม่

หน้า 31 นั่นเรียกว่า "ความรัก" ค่ะหลาน

หน้า 32 อย่าหยุดค่า!!

หน้า 33 ไม่รักอาหารไม่ได้หมายความว่าจะไม่รักคนปรุงนะคะ

หน้า 34 ไม่้ต้องหยุดสิค๊า นี่คือฟาร์มที่อะไรก็เกิดขึ้นได้ค่า

หน้า 35 มันคือความทุกข์ของคนศูนย์ใจว่ะค่ะหลาน ทุกอย่างในโลกนี้หลานจะใส่ "ความรู้สึก" เข้าไปหมด มันก็เลยทุกข์อย่างเงี้ย

หน้า 36 หลานต้องเพิ่มความเป็นศูนย์หัวด้วยการใส่ "เหตุผล" เข้าไปแบบป้า แล้วหลานจะแฮปปี้ขึ้นนะคะ

หน้า 37 และดาร์คคุงก็เลยเกิดขึ้นมา

หน้า 38 นิวโรติคจิตแตกมากเลยค่ะหลาน

หน้า 39 เป็นวิธีคิดของศูนย์ใจสุดๆ เลยค่ะ คือในเมื่อแยกความรู้สึกที่มันขัดแย้งกันในใจไม่ได้ ก็แยกตัวเองออกเป็น 2 บุคลิกภาพมันซะเลย

หน้า 40 เรียกชื่อไม่ได้หรอกค่า พูดออกมาจากปากเมื่อไหร่มันจะกลายเป็นความรู้สึกผิด

หน้า 41 สู้ๆ ค่า

หน้า 42 ถ้าพูดต้องเตรียมตัวตายนา ความรู้สึกผิดฆ่าคนศูนย์ใจอย่างหลานได้เลยนะคะ

หน้า 43 ส่วนความไร้เหตุผลฆ่าคนศูนย์หัวอย่างป้าได้

หน้า 44 อีโด่...กลัวโดนปฏิเสธรึนี่

หน้า 45 แข่งกันว่าใครจะยอมเป็นคนบาป

หน้า 46 ป้านี่แหละจะยอมจำนน

หน้า 47 หลานทำให้ชาวฟาร์มแยกศูนย์ได้อย่างชัดเจนเลยค่ะ หลักนพลักษณ์แยกคนเราเป็นศูนย์ใจ ศูนย์หัว และศูนย์ท้อง

หน้า 48 คนที่อ่านเรื่องนี้แล้วอินแสดงว่ามี "ศูนย์ใจ" ถ้าอ่านแล้วคิดว่าไร้เหตุผลแสดงว่ามี "ศูนย์หัว" แต่ถ้าอ่านแล้วรู้สึกหงุดหงิดอยากอาละวาดแสดงว่ามี "ศูนย์ท้อง"

หน้า 49 พูดหรือยัง

หน้า 50 พูดเลยจิ

หน้า 51 อ้าว ตกลงว่าไงเนี่ย

หน้า 52 ตกลงพูดไปแล้วใ่ช่ม้า

หน้า 53 อุกี๊สสสสสสสสส!!

หน้า 54 พอตรงไปตรงมากับความรู้สึกแล้วโลกมันสดใสใช่ม้า

หน้า 55 คริๆๆๆๆ

หน้า 56 กว่าป้าจะอ่านเรื่องนี้เข้าใจ

หน้า 57 ป้าต้องปรับโหมดเป็นศูนย์ใจเลยนะคะ

หน้า 58 ศูนย์ใจเวอร์ๆ ค่ะหลาน

หน้า 59 อย่างน้อยในฝันก็ยังดี

ถ้าในฝันทำไม่ได้...ในโดจินชิก็ยังดีนิ

ฮุๆๆๆ พอปรับโหมดแบบเอาอารมณ์เป็นใหญ่ เรื่องนี้จัดว่าทำให้ใจหวั่นไหวได้เลยนะคะ พบกันใหม่พรุ่งนี้ค่า ฮุๆๆๆๆ อ่านรู้เรื่องแล้วอารมณ์ดี